رباعیات خیام چرمی

رباعیات خیام مجموعه ای از چهار پاره های فلسفی، اندیشمندانه و عمیق است

که به حکیم عمر خیام نیشابوری نسبت داده می شوند.

ریاضی دان،فیلسوف،ستاره شناس و شاعر بزرگ سده پنجم هجری.

شعر خیام در میان پارسی زبانان و حتی در جهان  شهرت بسیاری دارد.

بسیاری او را یکی از تاثیرگذار ترین شاعران فلسفی تاریخ می دانند.

کتاب رباعیات خیام شامل رباعی هاست(هر رباعی چهار سطر دارد) که مضامین آن بیشتر درمورد موضوعاتی مثل:

فلسفه زندگی

خیام با بیانی ساده اما ژرف،پرسش هایی درباره ماهیت زندگی ، بودن و فانی بودن جهان مطرح می کند.

گذران عمر و ناپایداری دنیا

خیام به خواننده یاداوری می کند که جهان گذراست و هیچ چیز ابدی نیست.این نگاه باعث ایجاد نوعی لذت گرایی فلسفی در اشعار او می شود.

دعوت به شادی

او در بسیاری از رباعیات، انسان را دعوت میکند که در همین لحظه زندگی کند و از فرصت کوتاه عمر بهره ببرد.

نگاه علمی و پرسش گرایانه

خیام هم فیلسوف بود و هم دانشمند.در اشعارش تاثیر نگاه عقلانی و علمی دیده می شود.

نقد ریاکاری و ظاهر گرایی

خیام نیز مانند حافظ ،از تناقض های رفتاری و ادعاهای بی پایه انتقاد می کند.